نقاشی برای من تنها یک هنر نیست؛ راهی است برای دیدن، احساس کردن و روایت کردن زیباییهایی که گاهی در شلوغی زندگی روزمره از کنارشان عبور میکنیم. از سالها پیش مسیر هنری خود را با تحصیل در رشته گرافیک آغاز کردم و به مرور، آبرنگ به زبان اصلی بیان هنری من تبدیل شد.
آنچه مرا به آبرنگ علاقهمند کرد، زنده بودن رنگها و غیرقابل پیشبینی بودن این تکنیک است. هر اثر، سفری تازه است؛ ترکیبی از تجربه، احساس و لحظهای که دیگر تکرار نمیشود.
در طول این سالها در نمایشگاههای گروهی مختلف از جمله «سایهفام» و جشنواره آبرنگ مظلومیپور حضور داشتهام. همچنین یکی از آثارم در کتاب «ایران ۱۴۰۰؛ نماد ۱۴۰۰ نقاش» منتشر شده و آثار دیگری از من در سالنامههای هنری و جلد کتابهای مختلف به چاپ رسیدهاند.
بیش از ۱۰۰ تابلوی آبرنگ از آثارم تاکنون به خانهها، مجموعههای شخصی و علاقهمندان هنر راه پیدا کردهاند و این برای من ارزشمندترین بخش مسیر هنریام است؛ اینکه اثری بتواند با مخاطب خود ارتباطی ماندگار برقرار کند.
خانه هنر شیرین شریف را با این هدف ایجاد کردهام که علاوه بر ارائه آثار هنری، فضایی برای آموزش، یادگیری و رشد هنرجویان فراهم شود. امیدوارم اینجا محلی باشد برای دیدار کسانی که هنر را نه فقط برای تماشا، بلکه برای زندگی کردن دوست دارند.🎨🌿
